Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Koken-kunst-kouten
Mix van recepten, schilderijen , spreuken, columns, verhalen en gedichten
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Dank je wel voor je bezoekje. Geniet van mijn recepten en zet koffie voor me klaar. Je kunt hier zien wat ik zoal maak. Enne : over smaak valt niet te twisten.



Mijn Profiel

wenny-m
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

PILAV ( makkelijk en heerlijk ...
19 december 2017 15:25


BOLLENVELDEN IN GRONINGEN
16 april 2017 00:03

VROLIJK PASEN
15 april 2017 23:21

ARRETJES CAKE ( van oma )
30 maart 2017 18:13




Fotoboeken


VOLVO (1)
_
sneeuw 2009/2010 (19)
_

tuin van Hommes (18)
_
Foto-opdracht PAPIER (13)
_

SPREEWALD (12)
_
Door mij getekende katten (16)
_



Weblog Vrienden


Bennekesblogje
Van: Benneke

Hera
Van: hera

Sylvias weblog
Van: sylla

Redsblog
Van: redone

De vogelaar
Van: Xander1

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Rota spanje
Van: Hans Koudenburg2

Maria distel
Van: MarieJeanne

Cirkel der natuur
Van: cirkeldernatuur

Mijmeringen
Van: Ofsen

Haiku s en foto s van gabbertje
Van: Gabbertje

Nettys weblog
Van: Netty9

Franstaal
Van: fran

De schoenendoos
Van: Sering

Ineverhoeven
Van: inemaartje




Gastenboek berichten

Greet ( Gribou---Greet )
29 mei 2017 01:04
_
Van harte gefeliciteerd ! ik hoop dat je ondanks alle misère toch een mooie dag zult hebben . groet Greet

Wenny
28 mei 2017 12:04
_
Ik weet dat ik het morgen weer vergeet en dus vandaag even de gelegenheid genomen om je te feliciteren met je verjaardag. Ik hoop dat je gauw weer in de gelegenheid zal zijn je zondagse bijdrage te leveren. Groet Jan

Teun
29 mei 2016 22:48
_
Van harte gefeliciteerd. Gr. Teun




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door redone om 22:27
_
Redone Online

Door Loezie om 22:26
_
Loezie Online

Door kobuss om 22:26
_
Kobuss Online

Door marlie49 om 22:24
_
Marlie49 Online

Door Annemarie. om 22:18
_
Annemarie. Online

Door Peter Werkhoven om 22:14
_
Peter Werkhoven Online

Door Roos634 om 22:11
_
Roos634 Online

Door Roos634 om 22:09
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst





_

Andere artikelen



EENZAME KOFFIE (een verhaal)


met PC iets vager gemaakte potloodtekening van een oude man


EENZAME KOFFIE


Ring, ring, ringerdering. De wekker liep gewoontegetrouw om 8 uur af en de oude man schrok wakker. Klereding mopperde hij. Nog wat slaperig bleef hij liggen. Geen haast, al jaren niet meer, eigenlijk. Rotgeluid, die wekker. Ooit had hij van zijn zoon een radiowekker gekregen. Dat vond hij helemaal niks. Wakker worden met het journaal, al het wereldleed direct om je oren, Of, nog erger, zo'n montere, jeugdige ,blèrende diskjockey met van die klereherriemuziek. Nee, hij was toch wel gehecht aan die oude opwindwekker. Als er nou een wekker bestond, die hem zou wekken met het zwoele geluid van Zara Leander of zo, dan zou het een stuk plezieriger zijn om op te staan, overpeinsde hij. Hij zag alweer op tegen een lange dag . Moeizaam kwam hij overeind en liet een scheet. Altijd als hij opstond gebeurde dat, al jaren. In gedachten hoorde hij zijn onlangs overleden vrouw, zoals iedere morgen, zeggen : "Moet dat nou Joop ". Of hij er wat aan kon doen. Ja, zelfs haar gemopper miste hij nog dagelijks.

Hij ging op de rand van het bed zitten en trok de broek aan, waar hij gisteren zo uitgestapt was. Die lag wat verfomfaaid voor het bed op de grond, samen met de rest van zijn, wat kreukelig geworden, kleren. Maar goed, dat ze het niet zag, dan zou er wat zwaaien. Met een diepe zucht trok hij als laatste zijn oude, versleten, rafelige, geblokte pantoffels aan. Hij slofte geeuwend door de woonkamer naar het keukentje en zette de senseo aan.

Ook al weer zoiets nieuwerwets. Die had hij van de kinderen gekregen." Makkelijk, Pa", hadden ze gezegd," heb je altijd een bakkie verse koffie"." Met p a d s" ,langzaam en een beetje minachtend, sprak hij het woord hardop uit. P a d s, gewoon, zakkies met koffie, flauwekul, p a d s. Klereding.

En och, die koffie smaakte wel hoor, maar hij miste het oude vertrouwde koffiezetapparaat. Die hadden ze gelijk maar meegenomen." Ach, anders staat dat ding hier maar te staan Pa", hadden ze gezegd.

Hij miste het ritueel van een filter in het apparaat doen, zorgvuldig de koffie afmeten, het gezellige gepruttel, maar vooral miste hij de heerlijke geur van verse koffie, die zich langzaam door de kamer verspreidde. Daar kon hij zo naar verlangen, echte koffie.

Hij zette zijn bakkie op de grote, lege eettafel en haalde de krant uit de brievenbus. Hij nam berustend een slokje en bladerde een beetje in de krant, zonder echt te lezen.

Straks ging hij TV kijken, dan ging de tijd wat sneller, leek het altijd. Als hij dat kreng teminste aan kon krijgen. Hij snapte er nog steeds niks van, van die moderne dingen.Twee afstandsbedieningen, ingewikkeld vond hij dat. Kleredingen.

"Kijk Pa ", had zijn zoon, als hij al eens kwam, al talloze malen ongeduldig uitgelegd : "Eerst de kleine, die is van het kastje, Pa en dan die grote, die is van de TV, Pa " ."Of was het nu andersom ? " En dan kun je met dat knopje de zenders veranderen en met die, let nou effe op Pa en met die het geluid, zie je wel, niks an ". Dat is toch niet zo moeilijk, Pa, ik heb het al zo vaak voorgedaan ". Soms, soms lukte het hem in één keer, maar vaak, zoals nu, ging het helemaal niet. Klereding, hij snapte het allemaal niet meer.

Een beetje geërgerd en boos ging hij naar de keuken, maakte nog een eenzaam kopje senseokoffie klaar, smeerde een boterhammetje en ging in de versleten, kale, vettige, lederen leunstoel bij het venster zitten.

Klere TV. Hij zou het nog eens aan dat aardige meisje van de thuiszorg vragen, die werd nooit boos als hij iets niet snapte. Maar ja, die kwam pas om 6 uur 's middags. Elke dag keek hij ongeduldig naar haar uit. Van haar vriendelijke, vrolijke "Dag, ome Joop " ,werd hij altijd een beetje blij. Hij nam nog een hapje van zijn brood en staarde naar het lege scherm voor zich. Halfluid mompelde hij voor zich uit : "klereding".

De oude pendule op het donkerbruine dressoir sloeg 9 maal.





Geplaatst op 30 september 2009 11:08 en 3004 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Amida  
30 sep 2009 11:52
Een indrukwekkend verhaal Wenny. Deze situatie's komen vaker voor dan dat wij denken. Groet Hans.

Wenny-m  
30 sep 2009 11:54
Het is dan ook geïnspireerd op zaken die je zo mee krijgt bij deze en gene, Hans. Triest genoeg.
_





_
Hera  
30 sep 2009 12:14
Ja dit gebeurt - gelukkig mij niet bekend uit mijn eigen omgeving. Maar wel een samenvoeging van verhalen van horen zeggen en lezen hierover. Mooi en aangrijpend geschreven Wenneke.

Marianne.1  
30 sep 2009 12:17
De moraal- laat je niet overbluffen door je kroost. Allemachtig- zijn ouwe koffiezetter weghalen! Klerekinderen..
_





_
Vivero.1  
30 sep 2009 12:21
Goed de sfeer beschreven. Helemaal de slof slof, laat me mentaliteit en houding van de oude man.

Wenny-m  
30 sep 2009 12:37
Ik zie en zag het helaas wel in mijn omgeving gebeuren, Hera.
_





_
Wenny-m  
30 sep 2009 12:39
Wij laten ons echt niet overbluffen door ons kroost, voorlopig, toch, Marianne. Maar hoe dat in de verre toekomst zal gaan........Hoop het niet.

Wenny-m  
30 sep 2009 12:40
Dank je wel Marianne. Sneu hè, dat het soms zo gaat.
_





_
Benenalie  
30 sep 2009 13:52
Niet goed...dat kinderen over JOU gaan moederen/vaderen!!
Ik ken het allemaal...uit ervaring....neem de tijd om iets uit te leggen!!

Benenalie  
30 sep 2009 13:53
Wenny....niet met mijn kids hoor!!
Ter ...aanvuling!!
_





_
Wenny-m  
30 sep 2009 14:00
Als je vader of je moeder, dementerend is en nog thuis woont is dat soms niet te vermijden,vrees ik, Alie. Maar dat koffiezetapparaat weghalen vond ik heel gemeen bedacht van mijzelf.

MarieJeanne  
30 sep 2009 14:39
Erg mooi geschreven. Het einde vind ik steengoed. De klok sloeg negen uur. Het geeft aan dat hij de hele dag nog moet wachten. Het geeft een extra eenzaam gevoel.
_





_
Vivero.1  
30 sep 2009 15:07
Mijn idee! Ik zeg ze nu al: ik val jullie niet lastig en jullie mij niet! :-)

Wenny-m  
30 sep 2009 16:22
Vond ik inderdaad ook een passend einde, Jeanne. Er zijn mensen waar nooit iemand anders komt, behalve de thuiszorg.
_





_
Wenny-m  
30 sep 2009 16:27
Helemaal mee eens, Marianne. Wel altijd fijn om elkaar te zien en dat blijft dan ook zo, zonder eventuele verplichtingen.

Redone  
30 sep 2009 16:41
Triest en indrukwekkend en helaas ook waar!!
Liefs Ria
_





_
Wenny-m  
30 sep 2009 16:58
Het is wel een hoop triestigheid aan elkaar gebreid hoor, Ria. Hier en daar pik je wat op. Inderdaad triest.

Josefien.1  
30 sep 2009 18:40
Beetje treurig.. Ik heb nu al last om al die afstand bedieningen uit elkaar te houden en dan heb ik nog niet eens versleten sloffen..
Dat is eigenlijk nog treuriger... maar ik houd mijn mond, ik zeg niks tegen mijn kinderen dat ik het niet snap.. snappie?
Mooi beschreven Wenny!




























_





_
Dimphena  
30 sep 2009 18:42
Heel erg mooi en gevoelig verhaal, de tekening is helemaal in de sfeer. Oude mensen zijn vaak onzichtbaar lijkt hij uit te drukken, wat in het echte leven helaas vaak het geval is. Groetjes Diny

Josefien.1  
30 sep 2009 18:43
jezus... wat een ruimte heb ik ingenomen... oei..
_





_
Wenny-m  
30 sep 2009 18:58
Alleen de afstandsbediening, Josefien ??? Ik zeg niks hoor, echt niet, grinnik. Ik hou mijn mond, hahahaha. Tiswat. Zelf ben ik altijd aan het studeren in de bijbehorende boekjes.

Wenny-m  
30 sep 2009 19:00
Wat leuk, dat je dat zo aanvoelt, Diny. Daarom had ik de tekening ook wat waziger gemaakt, voor het sfeertje. Zo van : ze zien me niet meer staan.
_





_
Josefien.1  
30 sep 2009 19:03
Ik beperk me tot de afstand bedieningen Wenny, is genoeg .. ik ga niet alles verklappen hier.. de hele goegemeente komt het me dan alles uitleggen.... nah.. ik lees mijn krantje wel .

Wenny-m  
30 sep 2009 19:23
Groot gelijk, Josefien. Fijne avond verder.
_





_
Trallie  
30 sep 2009 20:09
Akelige oude dag dus. Wat ik niet snap dan, in het echie hè, dat ze zo'n oude man opzadelen met nieuwe dingen. Waarom een digitaal kastje als er al genoeg zenders op de kabel zijn en hij/zij het wel zou kunnen met één afstandsbediening. Ik kan het wel met zes! Nog wel... Mooi geschreven hoor Wen. TR x

Wenny-m  
30 sep 2009 20:18
Weet ik veel, ik ken die mensen helemaal niet. Grote duim, Trallie.
Maar in mijn omgeving zie ik oudere mensen krukken met 2 of zelfs 3 afstandsbedieningen. Bedankt voor je compliment hoor.
_





_
Willem.J.1  
30 sep 2009 21:38
Ik zie en hoor de man. Hij heeft niks nieuws nodig, misschien wat lef om het zo te krijgen als hij het wil….cursus assertiviteit zal een brug te ver zijn…….
Mooi geschreven.


Benneke  
30 sep 2009 23:00
Hoi Wenny, wat een mooi geschreven verhaal. Je proeft de sfeer van eenzaamheid en onvrede in elk woord. Heel knap gedaan. Een tevreden groet van Benneke
_





_
Wenny-m  
30 sep 2009 23:05
Zoals ik hem voor ogen had, Wim, verandert er niks in zijn leven en belandt hij t.z.t in een verzorgingshuis. Hij is het leven moe, verzin ik.

Wenny-m  
30 sep 2009 23:06
Ben blij, dat je er tevreden over bent, Benneke. Ik vind dat een fijn compliment. Dank je wel.
_





_
Sirach  
01 okt 2009 11:00
Ha Wenny, heel herkenbaar hoor, dat ging dus bij mij thuis net zo toen mijn moeder steeds maar slechter werdt, doordat ze iets niet begreep waren het kleredingen, tot ze dement was toen vond zij alles goed als ik het maar aan en uitzette.
groetjes Sirach.

Wenny-m  
01 okt 2009 11:16
Boffen als je op je oude dag een zoon hebt, die voor je zorgt. Zal niet altijd gemakkelijk geweest zijn Sirach.
_





_
HelenaC.1  
01 okt 2009 11:43
De eenzaamheid.. daar zit je dan, moet er niet aan denken zo oud te worden. Van mijn senseoapparaat blijven ze straks af!
Groetjes,Heleen

Wenny-m  
01 okt 2009 11:47
Als ze de mijne afpakken kom ik bij jou een bakkie halen, Heleen. Als ik op deze manier oud moet worden, laat maar.
_





_
HelenaC.1  
01 okt 2009 12:56
Deal...de koffie staat voor jou altijd klaar :-)

Wenny-m  
01 okt 2009 13:01
Je hebt toch wel een rollatortoegangkelijke woning hè, Heleen tegen die tijd :-)
_





_
HelenaC.1  
01 okt 2009 13:26
Maar natuurlijk, je schuift hier zo naar binnen:-)

Wenny-m  
01 okt 2009 13:50
Zal het proberen te onthouden, Heleen :-) :-) :-)
_





_
ChilaE  
01 okt 2009 15:07
Mooi geschreven, Wenny! Ik ken tig van dergelijke mensen vanuit de wijkverpleging. Het is zeer herkenbaar geschreven! Compliment!

Tharisis  
01 okt 2009 16:12
Dag Wenny
Een beetje verdrietig word ik er van... Kan dat meisje van de thuiszorg niet 's morgens bij hem langs komen? Hij wordt blij van haar, dus misschien blijft hij dat gevoel dan de rest van de dag houden en kan en durft hij beter voor zichzelf te zorgen. Ook kan ze dan samen met hem een nieuw pruttelkoffiezetapparaat gaan aanschaffen.... en samen koffieleuten en babbelen!
De tekening is zo ontzettend triest mooi...
Toos


_





_
Wenny-m  
01 okt 2009 16:32
Ik heb dit niet helemaal verzonnen natuurlijk. Mijn moeder zat altijd op de thuiszorg te wachten, hoewel ze best veel bezoek kreeg ( meer dan ik ). Niet zozeer vanwege de aanspraak, maar omdat ze moe was en naar bed gebracht wilde worden. Haar tijdsbesef was helemaal weg. Ik bedacht, dat er uiteraard veel oude mensen nauwelijks of helemaal geen bezoek krijgen. Het blijft triest natuurlijk en jij zal het beter herkennen dan ik, Chila. Bedankt voor het compliment.

Wenny-m  
01 okt 2009 16:38
Wat ik zo om me heen hoor, Toos, hebben die meisjes daar helemaal geen tijd voor. Strak afgemeten tijd voor elk adres. Bezoek van vrijwilligers zou misschien kunnen, maar die zijn er ook niet zoveel. Van De Zonnebloem b.v., dat vind ik een prima initiatief. Triest blijft het. De tekening is al een oude van mij en die heb ik met Picasa wat wazig gemaakt, voor de sfeer.
_





_
Sirach  
01 okt 2009 17:42
Ha Wenny, een herkenbaar verhaal wat je daar heb neergeschreven, met mijn moeder was het net zo, al hoewel ze echt wel bij de tijd was,totdat ze dement werd en toen was ze echt helemaal de kluts kwijt, als je het voordeed dan snapte ze het en ook van papier af kon zij het maar toen ze blind werd ging dat dus ook niet meer, ik moet zeggen dat ik er af en toe ook wat moeite mee heb, net een nieuw mobiel eerst maar is het boekje goed lezen, want degene die het schrijft schijnt ook te denken dat je het heb ontworpen.
groetjes Sirach.

Wenny-m  
01 okt 2009 18:09
Effe meezingen met het volgende artikel dan maar, Sirach. Bij mijn nieuwe mobiel van de Postbank vorig jaar, zat niet eens een gebruiksaanwijzing. Maar de aanhouder wint en ik snap hem nu helemaal. Fijne avond en sterkte met de mobielstudie hoor.
Goeie zoon was je. Compliment.
_





_
Agaaths-weblog.1  
03 okt 2009 21:04
Op een of andere manier kan ik mij daar wel iets bij voorstellen, de koffiegeur klopt precies, heerlijk de geur van de koffie en het geluid van zo'n ouderwetse koffiemolen, die de jeugd waarschijnlijk nog nooit gehoord heeft, prachtig verhaal, misschien komt er een gevolg???????, li gr agaath

Wenny-m  
03 okt 2009 21:44
Dat herinner ik me ook nog wel, Agaath. Ook het malen van bonen, wat je in de winkel kon doen,maar toch wel makkelijk hoor, een senseo. Vervolg, misschien wel, ooit.
_