Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord
 
Geen cookies


Klik hier voor meer informatie.
Koken-kunst-kouten
Mix van recepten, schilderijen , spreuken, columns, verhalen en gedichten
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Dank je wel voor je bezoekje. Geniet van mijn recepten en zet koffie voor me klaar. Je kunt hier zien wat ik zoal maak. Enne : over smaak valt niet te twisten.



Mijn Profiel

wenny-m
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend



Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

PILAV ( makkelijk en heerlijk ...
19 december 2017 15:25


BOLLENVELDEN IN GRONINGEN
16 april 2017 00:03

VROLIJK PASEN
15 april 2017 23:21

ARRETJES CAKE ( van oma )
30 maart 2017 18:13




Fotoboeken


Jan Kruis (4)
_
ONDERKANT (10)
_

oude filmposters (15)
_
sneeuw om de woning 2-3-2005 (27)
_

Door mij getekende katten (16)
_
Kittens groter gegroeid (15)
_



Weblog Vrienden


Bennekesblogje
Van: Benneke

Hera
Van: hera

Sylvias weblog
Van: sylla

Redsblog
Van: redone

De vogelaar
Van: Xander1

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Rota spanje
Van: Hans Koudenburg2

Maria distel
Van: MarieJeanne

Cirkel der natuur
Van: cirkeldernatuur

Mijmeringen
Van: Ofsen

Haiku s en foto s van gabbertje
Van: Gabbertje

Nettys weblog
Van: Netty9

Franstaal
Van: fran

De schoenendoos
Van: Sering

Ineverhoeven
Van: inemaartje




Gastenboek berichten

Greet ( Gribou---Greet )
29 mei 2017 01:04
_
Van harte gefeliciteerd ! ik hoop dat je ondanks alle misère toch een mooie dag zult hebben . groet Greet

Wenny
28 mei 2017 12:04
_
Ik weet dat ik het morgen weer vergeet en dus vandaag even de gelegenheid genomen om je te feliciteren met je verjaardag. Ik hoop dat je gauw weer in de gelegenheid zal zijn je zondagse bijdrage te leveren. Groet Jan

Teun
29 mei 2016 22:48
_
Van harte gefeliciteerd. Gr. Teun




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Annemarie. om 22:18
_
Annemarie. Online

Door Peter Werkhoven om 22:14
_
Peter Werkhoven Online

Door Roos634 om 22:11
_
Roos634 Online

Door Roos634 om 22:09
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door Pien2022 om 22:06
_
Pien2022 Online

Door nandes57 om 22:03
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door tinekereinders om 22:02
_
Tinekereinders Online

Door LadyLely om 22:00
_
LadyLely Online





_

Andere artikelen



EENZAAM (verhaal)



Treurig, maar het komt zeker weten voor.


EENZAAM :

Eenzaam zat ze in haar oude leunstoel voor het raam. Hij was helemaal versleten, maar ze deed hem niet weg, oh nee, met een paar kussens erin kon ze er behaaglijk in weg kruipen. Bovendien, zo'n dure stoel kopen, nee, dat was de moeite niet meer, die kreeg ze niet meer af. Hij stond ook precies goed, vanuit de erker kon ze de hele straat overzien.

Ze woonde hier al toen ze net getrouwd was, haar kinderen waren hier geboren, ze was hier thuis. Haar geraniums stonden er redelijk bij. Vele kleuren hadden ze, ja vroeger, vroeger waren ze het mooiste van de hele buurt, maar het kostte haar steeds meer moeite ze te verzorgen.

Och en die wichten van de thuiszorg, ze deden hun best wel hoor, dat wel, maar ze hadden geen tijd en ze hielden ook niet van geraniums dacht ze. Zelf plukte ze altijd voorzichtig de dorre blaadjes eraf en met zorg haalde ze de uitgebloeide bloemen eruit. Ja, lieverds, sprak ze hardop, mamma zorgt altijd goed voor jullie hè. Ze keek of er niemand langs het raam liep en aaide voorzichtig de mooiste, de grootste, over zijn bladeren. Ze rook aan de bloemen, maar veel geur zat er niet aan.Het was wel stil in huis. Vorige maand was haar poes overleden, 16 jaar was die geworden en eigenlijk nooit ziek geweest. Ze had hem als kleintje gekregen, van haar zoon, toen pappa overleden was. Dan ben je niet zo alleen mam, had hij gezegd. Ja, ze miste het beestje erg, maar een nieuwe poes, die zou haar overleven en dat vond ze zo zielig. Het idee, dat de poes haar zou zoeken en miauwend van verdriet in het huis rond zou lopen, als ze er niet meer was. Het zou wel gezellig zijn natuurlijk, had ze weer iets om tegen te praten, die stomme Geraniums zeiden niks terug. Ze schrok ervan, het was al zover met haar gekomen, dat ze tegen de Geraniums stond te praten.

Maar ja de kinderen woonden ver weg en kwamen alleen op haar verjaardag en soms met Kerst.

Ga toch naar een tehuis mam, zeiden ze dan iedere keer. Nou, mooi niet, ze kon zich nog best redden met wat hulp. Ik ga dood in mijn eigen huis, antwoordde ze dan. Ja ze lieten wel doorschemeren dat ze het geld van de woning goed konden gebruiken, maar ze moesten maar wachten tot ze dood was. Nee, erg gezellig waren die schaarse bezoekjes niet. Soms dacht ze, dat ze alleen maar even kwamen kijken of ze er al geweest was.

Een enkele keer kwam de buurvrouw langs. Fijn was dat, iemand op de koffie. Maar nooit op zondag. Haar kinderen kwamen dan altijd op bezoek.Ja, daar was ze stiekem wel jaloers op.

Ze kwam moeizaam overeind en haalde haar mooie, glanzende glazen karaf uit de ouderwetse, sombere kast aan de andere kant van de kamer. Die karaf was nog van haar moeder geweest, ze had hem altijd zorgvuldig opgeborgen, maar vandaag vulde ze hem met sherry, voor straks bedacht ze.

Ze zette de radio op de regionale zender om de stilte in huis te verdrijven en schonk toch maar vast een glaasje in voor zichzelf.

Worst en kaas had ze klaar staan in de koelkast, maar het was al zo laat in de middag, ze kwamen vast niet meer.

Ze nipte aan haar Sherry en zei hardop: Proost meid op je tachtigste verjaardag en stilletjes huilend schuifelde ze met haar glaasje naar haar vertrouwde oude leunstoel bij het raam.Door haar tranen heen keek ze nog maar eens naar de nog steeds verlaten straat.

Straks komt de thuiszorg, dacht ze nog..........








Navolgend gedicht heb ik al vorig jaar geschreven, er nog even onder geplakt, omdat het er zo mooi bij past.

***HAAR LAATSTE LENTEDAG***

Voorzichtig schuifelt
De oude dame
Langzaam
Een blokje om.
In de lauwe lentezon.

Langs buurvrouwen
Met korte mouwen
Die staan te kouten
Op de stoep
In de lauwe lentezon.

Zelfs de korte groet
Doet haar goed.
Broos en breekbaar
Verdwijnt ze om de hoek
In de lauwe lentezon.

Ze rust even uit
Op het bankje
Onder de oude beuk.
Genietend van het buiten
En de eerste lentezon.

Ze ruikt de natte grond,
Maar ook de kattenstront.
Ze hoort de vogels zingen.
Na een natte winter,
De eerste lentezon.

Genietend van het prille groen
Van mussen,
De bonte krokussen
Een angstig visioen.
In de eerste lentezon.

Al jaren alleen
Zingt ze zachtjes
Voor zich heen
Op het bankje
In de kille lentezon.

Geen lied kan
Haar verdriet
Haar angst verdrijven.
Weifelend loopt ze terug
De laatste lentezon.

Gelukkig in haar eigen huis
Dreigend wacht het tehuis
Grijs en grauw
Is het nou.
Ondergaande lentezon.

Zittend voor de TV
Met een eenzaam kopje thee
Krijgt ze van de weerman
De beelden nog mee
Van de lauwe lentezon.

De volgende morgen
Is ze gevonden,
Met een koud kopje thee
Zat ze voor de TV
Een lentebui huilt.





Geplaatst op 02 maart 2009 12:05 en 2415 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Redone  
02 mrt 2009 12:39
Verzonnen of niet het gebeurt helaas, ik moet er niet aan denken.
Mooi geschreven!
Liefs Ria

Wenny-m  
02 mrt 2009 12:50
Komt toch ook, omdat mensen vaak hun buren niet eens kennen, denk ik Ria. Bij mij aan het pleintje maken we regelmatig een praatje met elkaar, gelukkig.

_





_
Benenalie  
02 mrt 2009 13:02
Het is iets wat.....jammer genoeg voorkomt!!
Ik heb zelf in een verzorgings tehuis gewerkt....ook daar kregen ze weinig bezoek!!
Wel net na hun dood......wat denk je?

Liefs alie

Wenny-m  
02 mrt 2009 13:13
Ik snap hem Ria, triest hoor. Heet dat niet : aasgieren.
_





_
ChilaE  
02 mrt 2009 18:56
Mooi geschreven, Wenny, echt beroerd, zo'n verjaardag! Mooi gedichtje ook, past er goed bij! Nog fijn dat ze de volgende morgen gevonden werd en niet na drie weken...

Wenny-m  
02 mrt 2009 19:02
Zeg dat wel Lisa, luguber mens dat je bent :-))))Zal ik een griezelverhaal ........of toch maar niet.......
_





_
ChilaE  
02 mrt 2009 19:04
Toch maar wel! Leuk!!

HelenaC.1  
03 mrt 2009 19:56
Zo triest!!
Maar weet je Wenny, er zijn ook ouderen bij die niet meer weten dat hun kinderen zijn geweest. Mijn moeder vertelde de thuiszorg vaak, dat ze haar kinderen nooit zag...dementie.
Mooi gedicht.
_





_
Wenny-m  
03 mrt 2009 20:04
Ik weet het Heleen, mijn moeder zei ook altijd : er komt nooit iemand, terwijl ze meer bezoek kreeg dan ik. Vorig jaar is ze overleden in het verzorgingshuis, daar kwam ook nooit iemand zei ze, wat echt niet zo was. Kinderen, nichtjes, oude buren, iedereen kwam zeer regelmatig langs. Fijn dat je het gedicht mooi vindt. Geschreven n.a.v. het overlijden van mijn achterbuurvrouw.

Elin.1  
03 mrt 2009 22:20
Een realistisch verhaaltje Wenny, waar gebeurd of niet.
Maar weet je, mensen zijn in hun eigen huis soms nog eenzamer dan in een tehuis; ik heb het van nabij meegemaakt.
Het lijkt de weg voor veel ouderen; het is hard!

_





_
Wenny-m  
03 mrt 2009 23:10
Niet waar gebeurd in mijn omgeving, maar ik denk dat het zo wel voorkomt. In de kleinschalige opvang was het een stuk beter allemaal.
Van de zotte toch, mijn moeder sliep op een kamer met 4 anderen in het grote verzorgingshuis. Later had ze haar eigen woon/slaapkamer.

Elin.1  
03 mrt 2009 23:23
Soms heb ik het idee dat de diverse regeringen geen haast maken met maatregelen en het uitzingen tot de vergrijzing voorbij is. Of ze aftellen: nog twee generaties, nog één, dan hoeven we ons niet meer druk te maken.
Cynisch misschien, maar zo lijkt het echt.
_





_
Wenny-m  
04 mrt 2009 10:42
In 2010 moeten alle grootschalige verzorgingshuizen vervangen zijn door kleinschalige. Wat ik zo om me heen zie, schiet dat wel op, Elin.

Wenny-m  
04 mrt 2009 16:25
Dat is inderdaad om te huilen, zo triest Yvonne. Knap trouwens om zulk werk aan te kunnen. Ook een fijne avond, dank je wel.
_





_
Troebeloogje.1  
07 mrt 2009 18:11
Ja, oud worden willen we allemaal, maar dan niet zo toch ??? en ook niet zo krom en gerimpeld en incontinent en bijna blind en en en...vul maar in
liefs Linda

Wenny-m  
07 mrt 2009 18:42
Ik hoop het ook niet Linda, maar soms valt er niet te kiezen, helaas.
Liefs Wenny.
_





_
Ofsen  
18 mrt 2009 16:23
prachtig verwoord. het zegt niet alleen iets over de eenzaamheid van heel veel mensen die alleen achter blijven, maar het zegt ook iets over jouw gevoelige inborst.

Wenny-m  
18 mrt 2009 16:39
Dank je wel René, maar eh, ik kan ook best een kreng zijn hoor, als het ernaar gemaakt wordt. Ik trek dan mijn bekkie wel open......
_