Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Koken-kunst-kouten
Mix van recepten, schilderijen , spreuken, columns, verhalen en gedichten
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Dank je wel voor je bezoekje. Geniet van mijn recepten en zet koffie voor me klaar. Je kunt hier zien wat ik zoal maak. Enne : over smaak valt niet te twisten.



Mijn Profiel

wenny-m
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

PILAV ( makkelijk en heerlijk ...
19 december 2017 15:25


BOLLENVELDEN IN GRONINGEN
16 april 2017 00:03

VROLIJK PASEN
15 april 2017 23:21

ARRETJES CAKE ( van oma )
30 maart 2017 18:13




Fotoboeken


botanische tuin van Loismann (19)
_
klimop 30 januari 2010 (6)
_

Donkersloot (12)
_
oude filmposters (15)
_

Jan Kruis (4)
_
OOGST (50)
_






Weblog Vrienden


Mo en zo
Van: Marianne

Bennekesblogje
Van: Benneke

Hera
Van: hera

Sylvias weblog
Van: sylla

Redsblog
Van: redone

De vogelaar
Van: Xander1

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Rota spanje
Van: Hans Koudenburg2

Maria distel
Van: MarieJeanne

Cirkel der natuur
Van: cirkeldernatuur

Mijmeringen
Van: Ofsen

Haiku s en foto s van gabbertje
Van: Gabbertje

Nettys weblog
Van: Netty9

Franstaal
Van: fran

De schoenendoos
Van: Sering




Gastenboek berichten

Greet ( Gribou---Greet )
29 mei 2017 01:04
_
Van harte gefeliciteerd ! ik hoop dat je ondanks alle misère toch een mooie dag zult hebben . groet Greet

Wenny
28 mei 2017 12:04
_
Ik weet dat ik het morgen weer vergeet en dus vandaag even de gelegenheid genomen om je te feliciteren met je verjaardag. Ik hoop dat je gauw weer in de gelegenheid zal zijn je zondagse bijdrage te leveren. Groet Jan

Teun
29 mei 2016 22:48
_
Van harte gefeliciteerd. Gr. Teun




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door biljard om 04:30
_
Biljard Online

Door vogels50 om 02:44
_
Vogels50 Online

Door janny739 om 02:00
_
Janny739 Online

Door janny739 om 02:00
_
Janny739 Online

Door Prlwytzkofsky om 00:58
_
Prlwytzkofsky Online

Door Hizhi.o om 00:28
_
Hizhi.o Online

Door Lieke53 om 00:28
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door Lieke53 om 00:27
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld





_

Andere artikelen



ALS BABY IN INDIË


bij baboe Siti op de arm

Verhalen en foto's. Heel bijzonder eigenlijk, jammergenoeg weet ik er niks meer van, van mijn verleden daar. De verhalen vertelde mijn moeder regelmatig.



Geboren ben ik in Bandung, mijn vader zat bij het KNIL. Al vrij snel verhuisden we naar Ambon, waar mijn vader garnizoenscommandant werd. De baboe, die ook voor mij zorgde ging mee. Mijn moeder kon later nog nijdig worden om het feit dat ik liever bij baboe Siti was, dan bij haar. Waarschijnlijk werd ik schandalig verwend door het kindermeisje. Een moeder corrigeert haar kind natuurlijk regelmatig.

Op Ambon woonden we min of meer aan de rand van het oerwoud, waar nog orag oetangs leefden in het wild, uiteraard. Op een dag kwam er één de woonkamer binnen en wilde mij uit de box stelen. Al het personeel sloeg op de vlucht. Mijn moeder had de tegenwoordigheid van geest om een tros bananen van de fruitschaal te grissen en naar buiten te gooien. Het beest ging er achteraan en mijn moeder kon de deuren sluiten. Apart verhaal hè.

Ook hadden we daar een hele grote tuin. Om die te onderhouden kregen mijn ouders hulp van zware criminelen uit de gevangenis, die daar ( wel onder bewaking ) aan het werk gingen. Doodeng vond mijn moeder dat. Heel griezelig was, vertelde ze, als die mannen in de gang voor de spiegel bekken stonden te trekken. In de gevangenis waren geen spiegels en ze hadden zichzelf in geen jaren gezien. Mijn vader deed ook nog wat anders dan commanderen, want op Ambon is een zusje van mij geboren :-)

Wel jammer dat ik zo jong was, weet er dus niets meer van. Mijn moeder kon er altijd smeuïg over vertellen.


Image and video hosting by TinyPic


met mijn moeder


met mijn vader ( L) en oom Roel




het huis


net in Holland




Geplaatst op 16 januari 2009 13:40 en 2888 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Benenalie  
16 jan 2009 13:49
Wat een mooie foto's!!
Jammer dat je die tijd alleen kent van verhalen....maar wel mooie verhalen!!!

Lieve gr alie

Wenny-m  
16 jan 2009 14:01
Ook weer uit de doos, Alie.Wat er al niet aan herinneringen boven komt drijven hè.
_





_
Wenny-m  
16 jan 2009 14:04
Bizar hè, Josefien. Wel leuk om op te schrijven voor mijn nageslacht die verhalen. Ook al 100 keer van hun oma gehoord, denk ik trouwens.

Sunrise  
16 jan 2009 14:57
Mooie verhalen die jij van je moeder verteld kreeg. Het hangt van je leeftijd af om je iets te kunnen herinneren. Ik ben nu net 67 jaar geworden, dus net aan het begin van de Japanse invasie geboren en als baby meteen het jappenkamp in. Toch heb ik wel flarden van herinneringen ervan, vooral toen ik net 3 jaar was en de oorlog daar ophield (aug 1945 na de bommen op Hiroshima en Nagasaki). Gelukkig herinner ik me alleen de voor mij belangrijke dingen die prettig waren.
Groeten van Berndt (Berndt's weblog)

_





_
Wenny-m  
16 jan 2009 15:08
Ik ben van 48, dus van na de oorlog. Mijn moeder was 19 of zo toen zij en haar familie het kamp in moesten. Mijn vader heeft aan de Birma road gezwoegd.De oorlog heeft eigenlijk hun beider leven verpest. De verloofde van mijn moeder is doodgemarteld door de Jappen en vrouw en 2 zoontjes van mijn vader zijn in de Bersiaptijd omgekomen.

Fey  
16 jan 2009 15:24
Hoi Wenny, leuk dat verhaal en wat een schattige foto van jou als baby, mooi hoor. Dat verhaal komt mij heel bekend voor. Mijn kinderen zijn voor 1/4 indonesich. Ik ben met een Indo getrouwd geweest. Dit was een kind van een indonesisch meisje met een nederlandse militair. Die militair kreeg geen toestemming om te trouwen vanuit Nederland en zij bleef zitten met het kind. Het kind werd gedumpt bij een Javaanse vrouw. Later kwam die naar Nederland omdat hij toch half nederlands/half indonesisch was maar met een Nederlands paspoort. Maar goed om een lang verhaal kort te maken. Ik trouwde met deze jongeman en kreeg 2kinderen. Maar het ging niet goed. Hij was grootgebracht met moslim ideeën, Java dus. Dat heb ik pas veel later begrepen. Maar in ieder geval ging het niet goed en ik ben met mijn 2kinderen weggegaan. In mijn eentje heb ik mijn 2 kinderen groot gebracht die beiden gestudeerd hebben. Daarna heb ik mijn huidige man getroffen. Een ding ik heb goed indonesisch leren koken
Dit verhaal kwam in me op, toen ik jouw artikel las. Fijn weekend en lieve gr. fey
_





_
Wenny-m  
16 jan 2009 15:39
Altijd jammer wanneer relaties stuklopen. Maar beter dan doormodderen, toch. Je hebt het goed gedaan Fey, in je uppie. De baboe werkte voor mijn ouders, ik werd er dus niet gedumpt hoor. Heel leuk, toen wij al in Holland waren hadden we nog contact met haar. Ze stuurde zelfs een foto van haarzelf met de baby waar ze toen de zorg voor had.

Sunrise  
16 jan 2009 15:47
Ja Wenny, het heeft een hoop ellende veroorzaakt, de oorlog. Het komt veel voor dat de oorlog beider echtelieden hun leven verwoestte.
(Met de ouders van mijn echtgenote was dat ook het geval waardoor het al snel uitdraaide op echtscheiding kort na de verwekking van mijn vrouw die ook van de na-oorlogse generatie is zoals jij).
Mijn moeder was 19 toen ze trouwde en 23 toen ze met een kind van 3 1/2 en een pasgeboren baby het kamp in moest. Haar man (mijn vader) overleed al een jaar later (sept 43) aan de slechte behandeling en ondervoeding door de jap. (hij moest op het eiland Flores als krijgsgevangene helpen met aanleg van vliegveld). Rond de jaarwisseling 1945/46 terug in Nederland aangekomen bezaten we niets meer dan alleen de kleren aan ons lijf en ons uitgemergelde lichaam.
Jouw vader heeft dus de Birma-spoorlijn ellende overleefd. Jammer dat het daarna met zijn leven niet meer goed ging. Ook verschrikkelijk te lezen dat zijn 1e vrouw en 2 zoontjes -naar ik aanneem aan de gewelddadigheden- in de "bersiaptijd" zijn overleden en dat de verloofde van je moeder zelfs is doodgemarteld door de jap. Het waren echt geen leuke jongens, die jappen.
Mijn moeder heeft na de oorlog haar leven wel weer op de rails gekregen en ze heeft zich door alle problemen weten door te worstelen; ik heb daar best veel respect voor; de fouten die zij in haar leven ook maakte kan ik haar best vergeven. Helaas is ze al op haar 65ste aan vroege dementie gaan lijden en is maar 77 jaar geworden daardoor.
_





_
Redone  
16 jan 2009 16:03
Hoi Wenny wat leuk om te lezen, je moeder was inderdaad heel vlug met haar bananen, geluk voor jou,
Enig joh die foto's!!
Fijn weekend!
Liefs Ria

Wenny-m  
16 jan 2009 16:17
Nare dingen Berndt, mijn ouders zijn ook gescheiden en mijn moeder heeft ons 3 meiden alleen en goed grootgebracht. Mijn moeder vond het ook vreselijk dat er van de Hollanders ( totoks ) nauwelijks begrip was voor hun kamptrauma's. De Jappen waren minstens zo erg als de Duitsers, toch.
_





_
Wenny-m  
16 jan 2009 16:19
Ja, gelukkig maar, Ria, anders had je dit verhaal nooit meegekregen, weet ik wel zeker !!! Misschien ooit wel eens iets smeuïgs in de Telegraaf, als ik gevonden was, hahaha. Voor jullie ook een fijn weekend.

Hera  
16 jan 2009 19:17
Oh Wenneke wat leuk! Ik hoop dat er nog wat meer verhalen boven komen dwarrelen, heerlijk vin dik dat. Wat was je trouwens een droppie ( eh nou ja, misschien hoef ik dat niet in de verleden tijd te zetten en ben je dat nog...)
_





_
Wenny-m  
16 jan 2009 19:26
Hera, ik ben nu meer een DROP, grinnik. Zal eens in mijn geheugen graven om jou te vermaken :-)))

Ria53.1  
16 jan 2009 19:46
Wenny......ben je wel eens terug geweest naar Indie?
Ik heb wat met dat soort landen.......ben gek op het verre oosten.Hoe dat komt?Ik weet het niet zo te vertellen.Alles.Het eten,de mensen,hoe mensen daar kunnen leven met niks.....
Hoe oud was je toen je naar Nederland kwam.?Ik zie dat je vader aan de Birma spoorweg heeft gewerkt....Ik ben in het museum en op dat kerkhof in Thailand geweest.....en dat heeft heel veel indruk op me gemaakt.
Lieve gr Ria

_





_
Wenny-m  
16 jan 2009 21:27
Nee, Ria ik ben nooit terug geweest. Altijd gewerkt, winkeltje ( 6 dagen in de week ) en nu ik de tijd heb ben ik lichamelijk niet meer in staat. Balen dus, maar ik durf het niet aan. Indisch koken kan ik wel redelijk, zie mijn recepten categorie als je eens wat eenvoudig lekkers wil maken. Ik was 3 1/2 of zo toen we naar Nederland moesten. Iets typisch Indisch is, dat iedereen altijd kan meeëten en niet zoals in Holland dat je altijd af moet spreken wil je mee kunnen eten en dat je anders tegen etenstijd de deur uitgekeken wordt. Dat is trouwens in vele culturen geen probleem, dat meeëten. Altijd belangrijk bij Indische mensen, eten en delen wat je hebt. Lief en hartelijk en altijd welkom bij "ONS"

Linq.1  
17 jan 2009 12:08
Heb heel wat vrienden die in die contreien gewoond hebben... En ja, veel verhalen uit de oorlog en over de situatie erna..... Sommigen volbloed Indo, sommigen half, sommigen "gewoon" wit :-) Bij het ouder worden zwerven de gedachten vaker terug naar toen, destijds... Niet enkel als je in verre landen opgegroeid bent :-)
_





_
Wenny-m  
17 jan 2009 19:13
Leuke gastvrije mensen hè, Marianne enne lekker koken.....Wel jammer dat ik mijn geboorteland alleen van foto's en verhalen ken.

ChilaE  
18 jan 2009 17:52
Dat is toch een heel ander leven, daar..jammer dat je er niet veel meer van weet...enge aap, zeg!!
_





_
Wenny-m  
18 jan 2009 18:04
Och, Lisa, IK was helemaal niet bang voor die aap hoor,denk ik, grinnik. Ja, jammer hè en nu durf ik het niet meer aan om erheen te gaan.

Dimphena  
18 jan 2009 19:55
Hallo Wenny, gelukkig is alles toch nog goed gekomen, daarom kunnen we met z'n allen genieten van jou mooie artikel. Fijn dat je moeder je zoveel kon vertellen, koester het als een kostbare schat.
Mijn vader heeft een broer verloren, hij was een krijgsgevangene van de jappen. Nooit heeft hij er over gesproken. Pas enkele jaren geleden toen een oom van mij stierf, ook een broer van mijn vader, kwamen er brieven die mijn overleden oom naar Nederland had gestuurd tevoorschijn. Ook foto's en tekeningen. Als ik die nu lees en bekijk, denk ik vaak aan mijn grootvader, oma was al overleden toen hij in 1942 stierf, wat moet die man een verdriet gehad hebben om zijn nog jonge zoon. Wat had ik het goed gevonden voor mijn vader als hij zijn hart eens goed had kunnen luchten. Groetjes Diny
_





_
Wenny-m  
18 jan 2009 20:01
Mijn vader heeft nooit over de oorlog gesproken met ons. Hij ging ook al bij mijn moeder weg toen we nog erg jong waren. Mijn moeder vertelde wel over de gruwelen in het Jappenkamp, maar alleen als ze een borrel op had. Naar was dat. Misschien maak ik er ooit nog een artikel over, Diny, maar het is erg te gruwelijk. Ik word zelf al beroerd als ik aan die verhalen denk, maar misschien moet het toch verteld worden. Hoewel de mensheid toch verrekte hardleers is helaas.

Ofsen  
20 jan 2009 13:55
dank voor je berichtje op mijn website. wat is de wereld toch klein Wenny. ik ben geboren in l'ho seumawhe atjeh. mijn vader was kapitein bij de knil en commandant van die eenheid daar. hij is gemarteld door de jappen. ik heb 6 japanse concentratiekampen meegemaakt en was 2,5 toen ik het eerste kamp in ging. het leven heeft me geluk gegeven maar ook heel veel diepe dalen maar ik kwam door mijn eigen kracht er elke keer weer uit. wil je iets meer weten kijk dan op rene-ofsen.magix.net/website - dat oude verleden heb ik verwerkt in een boek Het 7e kamp dat in mei uit komt. die aap, monjet, ongelooflijk, exact wat ik heb meegemaakt en dat beschrijf ik ook in het boek. mooie oude foto's. ik heb er tientallen, niet van mijn ouders, maar ik kwam toevallig bij een begrafenis iemand tegen die weer kennissen waren van mijn opa en die hadden onze familiefoto's bewaard. niets is dus toeval in het leven. leuk je te hebben ontmoet.
groeten. rené
_





_
Wenny-m  
20 jan 2009 14:06
Bijzondere ontmoetingen soms hè, hier. Mijn moeder zat in het Lampersarikamp. Ga straks even op de door jou genoemde website kijken. Heel goed zo'n boek, want de totoks weten bijna niks over het gebeuren in Indië.

Fortana  
02 feb 2009 18:51
hallo wenny -M,je artikel gelzeen over je baby zijn in bandung met de aap,jammer voor je ,dat je niet meer naar indonsie kunt gaan die energieen blijven nl bij je.mijn vriend is in een dorpje vlakbij bandung geboren,en heeft tot zij 8e jaar in indonesie gezeten ,,hij is vanwege zijn werk vaak in indonesie geweest,Waarom ga je niet eens naar reunies ,er zijn er genoeg,groetjes fontana
_





_
Wenny-m  
02 feb 2009 19:00
Wat moet ik op een reünie, Fontana, ik weet er, behalve de verhalen van mijn moeder en oma niks van. Erg leuk, dat je langs kwam en inderdaad jammer dat ik niet meer in staat ben mijn geboorteland te bezoeken. Groetjes terug.

Fortana  
02 feb 2009 21:14
ik weet van mijn vriend dat veel mensen een reunie leuk vinden om met andere oudindiegangers in kontakt te komen,zelf ben ik ook een paar keer meegeweest iedereen legt met iedereen kontakt,misschien zou je iemand tegen kunnen komen die ook vanuit bandung komt en bij de indische vereniging kan je altijd navraag doen groetjes fontana
_





_
Wenny-m  
02 feb 2009 21:21
Ik heb er wel eens over gedacht om met een Indische vriendin mee te gaan. Die kwam als teenager naar Holland. Misschien wel en goed idee Fortana, dank je wel. Groetjes van mij terug.

Fortana  
04 feb 2009 12:13
hallo wenny,een broer van mijn vriend heeft gisteren toevallig een site gevonden met oude krontjong muziek en ook moderne ,ga eens kijken bij www.batsura.de/indosongs
_





_
Wenny-m  
04 feb 2009 12:37
Heel attent van je Fortana, zal eens gaan neuzen daar.Hoewel het niet mijn favourite muziek is hoor. Werd thuis ook nooit gedraaid eigenlijk.
Een Indische vriendin van mij zal ik hier zeker een plezier mee kunnen doen.Dank je wel.

Wenny-m  
05 apr 2009 11:49
UPDATE : één van onze medebloggers, heeft een leuke website met verhalen en van alles en nog wat over Indïe. Meld het maar even voor de mensen die daarin geïnteresseerd zijn. De blogger is Rick 48 en zijn website heet : www.indischinformatiepunt.nl Je kunt hier ook jouw Indische familieverhalen en foto's laten plaatsen.
Tip van Fortana : heel veel Indische muziek op de website :www.batsura.de/indosongs.
_





_
Rick48.1  
08 apr 2009 16:48
Leuk dat je mijn Indische site vermeld, Wenny. Mijn eigen moeder die in 1939 trouwde met mijn Indische vader (in Soerabaja) heeft met mijn zus Anneke, die in 1940 geboren is op Java, ook drie jaar in het Jappenkamp gezeten en werd uiteindelijk door de Engelsen teruggebracht naar Nederland. Mijn vader zat in die oorlogsperiode als marineman in Engeland vocht op motortorpedobootjagers tegen de Duitsers op de Noordzee. Net als jij ben ook ik in 1948 geboren als 'wederopbouwkind' in Amsterdam. Pas toen ik wat ouder werd begreep ik de ingewikkelde voorgeschiedenis van ons gezin.

Wenny-m  
08 apr 2009 17:30
Dacht ik al, dat je ook van 48 was, Rick, gezien je naam. Het werkt nog steeds door hè, de oorlog daar net zo goed als in Nederland en dat wordt toch vaak "vergeten" in Holland. Kijk maar naar de reacties op mijn schrijfsel. Mooie site heb je trouwens. Groetjes eerst weer.
_





_
Rick48.1  
08 apr 2009 17:37
Toevallig dat je familie in Ambon heeft gewoond. Onze eigen familie heeft vanaf 1621 als perkeniersfamilie(nootmuskaatplantage-eigenaren) op de Banda-eilanden gewoond. Dat ligt niet ver van Ambon. Mijn opa ging met zijn familie in 1900 naar Java en voor de oorlog ging mijn Indische vader in Amsterdam studeren en leerde daar mijn moeder kennen.(de dochter van zijn hospita!)

Groetjes,
Rick

Rick48.1  
08 apr 2009 17:55
Toevallig dat je familie in Ambon heeft gewoond. Onze eigen familie heeft vanaf 1621 als perkeniersfamilie(nootmuskaatplantage-eigenaren) op de Banda-eilanden gewoond. Dat ligt niet ver van Ambon. Mijn opa ging met zijn familie in 1900 naar Java en voor de oorlog ging mijn Indische vader in Amsterdam studeren en leerde daar mijn moeder kennen.(de dochter van zijn hospita!)

Groetjes,
Rick
_





_
Wenny-m  
08 apr 2009 18:51
Je weet meer van de geschiedenis van je familie dan ik, Rick, leuk.

Rick48.1  
08 apr 2009 19:15
Bij Indisch Familie Archief kun je misschien wat meer te weten komen over je familie. Kijk maar onder 'adressen' op mijn site.
Enne... niet vergeten naar de Pasar Malam Besar te gaan eind mei/begin juni op het Malieveld in Den Haag. (heet tegenwoordig Tong Tong Fair)


Groetjes,
Rick
_





_
Wenny-m  
08 apr 2009 20:14
Ik zal er eens rondneuzen, Rick. Die pasar is me te ver hoor. In Groningen hebben we ook elk jaar één, maar die is natuurlijk kleiner van opzet.