Delen     Populaire blogs     Volgende blog »
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Koken-kunst-kouten
Mix van recepten, schilderijen , spreuken, columns, verhalen en gedichten
_
Home__Weblog__Prikbord__Fotoblog__Videoblog__Foto's__Links__Gastenboek__Vrienden__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Dank je wel voor je bezoekje. Geniet van mijn recepten en zet koffie voor me klaar. Je kunt hier zien wat ik zoal maak. Enne : over smaak valt niet te twisten.



Mijn Profiel

wenny-m
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privé bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



Categorieën Overzicht




Laatste Weblog artikelen

PILAV ( makkelijk en heerlijk ...
19 december 2017 15:25


BOLLENVELDEN IN GRONINGEN
16 april 2017 00:03

VROLIJK PASEN
15 april 2017 23:21

ARRETJES CAKE ( van oma )
30 maart 2017 18:13




Fotoboeken


Sprookjes in Groninger museum (15)
_
SPREEWALD (12)
_

Kittens groter gegroeid (15)
_
GLAZEN (2)
_

VOLVO (1)
_
VAREN IN GRONINGEN (32)
_






Weblog Vrienden


Mo en zo
Van: Marianne

Bennekesblogje
Van: Benneke

Hera
Van: hera

Sylvias weblog
Van: sylla

Redsblog
Van: redone

De vogelaar
Van: Xander1

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Rota spanje
Van: Hans Koudenburg2

Maria distel
Van: MarieJeanne

Cirkel der natuur
Van: cirkeldernatuur

Mijmeringen
Van: Ofsen

Haiku s en foto s van gabbertje
Van: Gabbertje

Nettys weblog
Van: Netty9

Franstaal
Van: fran

De schoenendoos
Van: Sering




Gastenboek berichten

Greet ( Gribou---Greet )
29 mei 2017 01:04
_
Van harte gefeliciteerd ! ik hoop dat je ondanks alle misère toch een mooie dag zult hebben . groet Greet

Wenny
28 mei 2017 12:04
_
Ik weet dat ik het morgen weer vergeet en dus vandaag even de gelegenheid genomen om je te feliciteren met je verjaardag. Ik hoop dat je gauw weer in de gelegenheid zal zijn je zondagse bijdrage te leveren. Groet Jan

Teun
29 mei 2016 22:48
_
Van harte gefeliciteerd. Gr. Teun




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door vogels50 om 02:44
_
Vogels50 Online

Door janny739 om 02:00
_
Janny739 Online

Door janny739 om 02:00
_
Janny739 Online

Door Prlwytzkofsky om 00:58
_
Prlwytzkofsky Online

Door Hizhi.o om 00:28
_
Hizhi.o Online

Door Lieke53 om 00:28
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door Lieke53 om 00:27
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld

Door Lieke53 om 00:26
_
Fotowedstrijd foto beoordeeld





_

Andere artikelen



KERSTDINER IN VERZORGINGSHUIS (column)



Gisteren, met mijn bejaarde , dementerende moeder, niet altijd gezellig, meestal niet eigenlijk.






Eigenlijk zou je er naar uit moeten kijken : een totaal verzorgd diner met je moeder op eerste kerstdag. Ik zag er als een berg tegenop, zoals altijd, wanneer ik bij mijn moeder in het verzorgingshuis op bezoek ga. Eerst 2 uur in de auto, om er te komen en dan niet herkend worden.
Hallo Co, ben jij dat Co ? ( Co is haar overleden oudste zuster ).
Nee, mam, ik ben het Wenny.
Wie ?
Wenny, mam, je dochter uit Groningen.
Oh, ja nou zie ik het.
Ik bel je toch iedere dag ?
Oh, ja, nou niet iedere dag hoor. En er komt nooit iemand bij mij.
Wat niet waar is, ze krijgt meer bezoek dan ik, maar vergeet dat onmiddellijk weer.
We gaan gezellig samen eten mam, kerstdiner beneden in de zaal.
En hoe kom ik daar, je weet toch, dat ik niet kan lopen.
Mam, ik zet je in een rolstoel en dan gaan we met de lift naar beneden.
Je weet toch, dat ik niet kan slikken, ik kan alleen maar pap eten.
Mam, er wordt gemalen eten voor je geregeld, dus dan is het toch goed.
Ik wil eigenlijk niet.
Kom mam, ik kom speciaal helemaal uit Groningen om gezellig samen met jou te eten.
In de eetzaal worden we door vrijwilligers welkom geheten met zalig kerstfeest. Wij zijn niet katholiek, eigenlijk zijn wij niks, dus ik mompelde maar iets van fijne dagen.
Voor het eten even stilte voor de mensen die dat willen. Mijn moeder had dat niet in de gaten en riep er snoeihard doorheen.
Stil nou even mam, siste ik met een vinger op de mond.
Waarom moet ik stil zijn, jij bent altijd zo bazig, ik praat wanneer ik wil.
Streng : mam, nu even niet.
Mam weer : Ik snap niet wat ik hier doe, ik wou maar dat ik niet was gekomen.
Mam, probeer nou even gezellig te doen.
Ik wil uit het raam springen ik vind het hier vreselijk. Ik snap niet dat pappie mij hier heeft laten plaatsen.
Mam, je vader is al 60 jaar dood hoor.
Hoe kom ik hier dan.
Mam, de dokter en de thuiszorg vonden het niet meer verantwoord, dat je alleen thuis woonde. Je bent al een paar keer op de grond liggend gevonden, weet je nog.
Helemaal niet waar, ik haat die dokter, ik kon me best redden.
Echt niet meer dus. Nog een paar jaar gelukt met 4x per dag thuiszorg, maar het ging echt niet langer.
Mijn vader en moeder zijn al dood hè.
Ja mam, al heel lang.
Dus daar kan ik niet meer wonen ?
Nee mam.
Kan ik niet bij jou wonen ?
Nee mam, mijn huis is te klein en je kan de trap niet meer op.
Heb je zo'n klein huis dan, wat armoedig.
Help !
Mam, we gaan zo lekker eten.
Wat is dat hier voor een lawaai ?
Mam, dat is een meneer, kijk daar, die speelt kerstliedjes op de piano.
Wat een kabaal, ik wou dat ik hier niet gekomen was. Wanneer krijgen we nu eindelijk eten.
Zo meteen mam, kijk, die mensen zijn al bezig met ronddelen.
Ik vind er hier niks aan.
Mijn geduld was een beetje op.
Mam, als je niet ophoudt met je gemopper ga ik nù direct weg.
Dat maakte indruk, het diner was prima en gemalen kon ze alles meeëten.
Na het diner koffie met een luxe bonbonnetje, wat ze voor een suikerklontje aanzag en in haar koffie mikte. Grinnik.
Misschien wel expres, want zo kon ze hem gesmolten opeten.
Einde diner, gelukkig.
Heb haar in de stoet rolstoelers naar de lift gereden en naar boven, naar haar afdeling gebracht. Nog even een paar dikke kussen en wilde ik weg.
Waarom krijg ik geen kus, je bent zeker boos op mij.
Mam, ik heb je toch net een paar afscheidspakkerds gegeven.
Oh, ja, daar weet ik niks van.
Nou, je kan nog wel een paar krijgen hoor, en dan ga ik echt weg.
Weer 2 uur in de auto en blij, dat ik weer thuis was .Bekaf overigens.
Volgende maand weer op bezoek.
Het blijft natuurlijk je moeder, die vroeger een fantastisch mens was, maar het is niet altijd even gemakkelijk.


P.S een compliment voor de vrijwilligers, die dit soort dagen mogelijk maken en er hun kerstdag voor opofferen. Top.




Geplaatst op 26 december 2007 15:57 en 2094 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Marianne  
26 dec 2007 16:11
Ach meissie- nogal ambivalent hè? Herkenbaar, horror (zal mij toch niet.. ik wíl niet!) en ik vind het dápper van je, elke maand maar weer. O zo.

Wenny-m  
26 dec 2007 16:25
Was niet alleen kommer en kwel hoor. Ik heb haar ook nog wel aan het lachen gekregen. Ik probeer toch altijd de humor erin te houden, anders is het niet vol te houden. Dank je wel voor je reactie.


_





_
Omansie-ans  
26 dec 2007 16:56
Het valt niet mee, hoor. Ik heb bewondering voor je. Zo'n lange reis.
Maar ja het blijft je moeder. We hebben het meegemaakt met mijn schoonmoeder. Dus ik weet hoe het is. Ik vrees voor de toekomst. Mijn man is ook aan het dementeren.
Sterkte, groetjes van Ans.

Wenny-m  
26 dec 2007 17:02
Hoop dat het niet al te snel gaat met je man en dat hij nog een tijdje thuis kan blijven. Wel hulp vragen hoor, als het nodig is, of dagopvang een paar keer per week. Vergeet niet aan jezelf te denken en voel je dan vooral niet schuldig. Sterkte alvast en lieve groetjes.
_





_
Hera  
26 dec 2007 21:56
Best heel moeilijk Wenny, ik heb dat gezien toen mijn ouders in verzorgingstehuis zaten, daar waren ook mensen tussen net als jouw moeder. Zware opgave vaak voor bezoek, natuurlijk probeer je ( al is het voor jezelf! je moet wel)) er nog iets van te maken..maar ik heb wel gezien hoe een belasting het kan zijn/worden. Sterkte daarmee liefie!

Wenny-m  
26 dec 2007 22:21
Dank je wel Hera. Ook jij geeft deze burgeres weer moed.
_





_
Benneke  
27 dec 2007 11:57
Hallo Wenny, je hebt het fantastisch mooi opgeschreven. heel herkenbaar, alsof ik zelf aan tafel zat. Het is tweeledig, soms proef ik er de humor in en dan weer het machteloze gevoel. Ik wens je vel kracht en nsterkte bij de volgende bezoeken aan je moeder.

Benneke

Benenalie  
27 dec 2007 12:00
Wat een verhaal en dat je eigen moeder dan zo is,dan kun/wil je niet begrijpen/verdragen...je wilt zo graag haar kind blijven.Ik heb zelf in de verzorging gewerkt en het is wel vermoeiend hoor om door te dringen !!!!

Knap hoor dat je haar blijft bezoeken...ik heb dat in het tehuis waar ik werkte wel anders gezien....ja als er wat te halen viel!!!

Lieve gr Alie
_





_
Wenny-m  
27 dec 2007 12:08
Dank je wel Benneke voor je woorden en Benenalie ik heb verschrikkelijk veel bewondering voor het geduld van de verzorgers daar, ik word soms al ongeduldig bij mijn eigen moeder. Groetjes.

Kirsten  
27 dec 2007 14:28
hoi wenny, effe een hart onder de riem van mij. Bedankt voor je lieve wensen. We hebben inderdaad heel veel overeenkomsten. bij mij zit mijn schoonvader in een verzorgingstehuis. Maar 20 minuten hiervan gelukkig. Hij is zo gek als een deur. Ik probeer het allemaal maar te relativeren wanneer ik daar ben. Wanneer hij gaat zitten mopperen (wanneer niet) ga ik hard zitten lachen. Dan is hij helemaal boos, maar is wel stil. Ik ben daar ooit als vrijwilliger een keer een middagje met een stel demente mensen gaan schilderen dat was echt lachen. Ik zal er wel eens op mij weblog over schrijven. Heel veel sterkte met alles, en voor het nieuwe jaar, veel schildersplezier en hou je taai.
_





_
Wenny-m  
27 dec 2007 14:38
Fijn weer van je te horen Kirsten, maakte me al bezorgd. Mijn moeder is nog niet helemaal dement, soms redelijk helder nog, dat is nog frusterender dan helemaal dement, zowel voor haar, als voor mij, denk ik. Bedankt voor je reactie en sterkte met je schoonvader. Ben benieuwd naar je verhaal.

Agaaths-weblog.1  
27 dec 2007 18:12
Wat een verhaal zeg, mijn maag draaide zich een beetje om, volgens mij ga je de volgende keer met enige tegenzin daar naar toe, hoeveel jaar is ze?, moet toch tegen de tachtig zijn (of heb ik weer verkeerd gelezen) wat een opgave om daar iedere keer 2 uur naar toe te rijden, en dan ook nog niet herkend te worden, ik neem mijn petje voor je af en heb bewondering voor je doorzettingsvermogen om haar te blijven bezoeken, wat voor winkeltje heb je vroeger gehad?, lieve groetjes agaath
_





_
Wenny-m  
27 dec 2007 18:27
Ik ga er altijd met tegenzin naar toe moet ik bekennen. Ze is 88, respectabele leeftijd , maar als het zo moet, hoef ik niet zo oud te worden, denk ik nu. Ik verkocht van alles, tabak, lectuur, snoep, souvenirs ( dat vond ik het leukst, die buitenlanders) en later ook nog levensmiddelen, om de omzet op te vijzelen. Met kerst ook nog een paar jaar kerstversiering, dat was een klus, word al moe als ik er aan denk. Veel werk, maar leuke verdienste. Zo weet je weer een heleboel, Aagje :-) Liefs wenny.

Fey  
27 dec 2007 20:52
Hi Wenny, ik herken het zo. En je gevoel is zo dubbel.
Ik ben al de hele rit huilend van Maastricht naar Almere terug gereden.
Je hebt een heel goed verslag geschreven en dat vind ik zo knap van je. Gisteren zei mijn schoondochter nog de baby komt voorlopig niet. Maar ik heb net mijn zoon gebeld en die zei dat ze nu toch het gevoel had dat het niet zolang meer duurde.
Lieve Gr. Fey
_





_
Wenny-m  
27 dec 2007 21:04
Spannend Fey, we horen het ongetwijfeld direct van je. Liefst met een schattig fotootje natuurlijk. Ik ben alweer over de stress heen hoor. Bedankt voor je reactie. Tot gauw.

Gizmoenbeertje  
28 dec 2007 09:26
Ik herken je verhaal helemaal... Schoonmoeder is hetzelfde... valt niet mee he, als ze je niet herkennen....en dan schaam je je voor de verpleging en denk je dat ze de hele dag zo zijn, maar het is alleen maar een momentopname wat je meemaakt en.... die kerstdagen en andere feestdagen vallen ook niet mee voor die mensen want ze zijn eigenlijk hun ritme ook kwijt en daar kunnen ze niet tegen.... veel sterkte en veel liefs, Lia
_





_
Wenny-m  
28 dec 2007 11:12
Klopt helemaal Lia, dank je voor je begripvolle woorden. Lieve groeten Wenny.

BertusH.1  
29 dec 2007 07:55
Hoy Wenny, ja dat is zeker wat, mijn ouders zijn al weer 22 jaar dood. Mijn moeder was ook vroeg dement en had de ziekte van Parkinson. Laatste jaar van haar leven was ze ook in een te huis, was blind kende niemand van ons meer, ik vond het een drama was net een kasplant. En na het bezoek altijd je helemaal machteloos voelen, heb nooit begrepen waarom mijn vader daar niets voor geregeld had (euthanasie) vond het vreselijk, twee maanden na mijn moeder stierf mijn vader aan een hartaanval, tja het is gewoon moeilijk om daar iets leuk aan te vinden want het is gewoon shit, Gr, Bertus.
_